Amygdaline is onder verschillende namen bekend. Laetrile, letril, en ook vitamine B17 — dit zijn allemaal benamingen voor dezelfde stof, hoewel de laatste technisch gezien onjuist is. Er bestaat geen officieel erkende vitamine B17, ook al wordt deze naam op grote schaal gebruikt. Amygdaline is verantwoordelijk voor de bittere smaak in de pitten van kersen, pruimen, abrikozen, perziken, en zoete kersen. Het werd voor het eerst geïdentificeerd in de 19e eeuw, en werd populair vanwege de vermeende kankerbestrijdende eigenschappen. Maar biedt vitamine B17 werkelijk een alternatieve benadering in de oncologie?
Wat is amygdaline?
Amygdaline is een glycoside — een natuurlijk voorkomende verbinding die in planten wordt aangetroffen. Het is de stof die verantwoordelijk is voor de karakteristieke bittere smaak die je proeft wanneer je fruit eet dat dicht bij de pit zit. De hoogste concentraties komen voor in bittere amandelpitten, maar er zijn ook aanzienlijke hoeveelheden aanwezig in de pitten van kweepeer, abrikoos, pruim, kers, en perzik. Naast steenvruchten, komt amygdaline voor in peulvruchten zoals tuinbonen, bruine bonen, kikkererwten, en linzen. Het wordt ook aangetroffen in bessen zoals bramen en appelbessen, evenals in lijnzaad, sesamzaad, bamboescheuten, en bruine rijst. Macadamianoten en cashewnoten behoren tot de rijkste bronnen onder de noten.
Als u geïnteresseerd bent in plantaardige stoffen en hun rol in welzijn, wilt u misschien ook onze selectie van kruidensupplementen bekijken die geconcentreerde botanische extracten bevatten.
[note: Amygdaline wordt soms op de markt gebracht als "vitamine B17, ", maar het is nooit officieel als vitamine geclassificeerd door een belangrijke wetenschappelijke of regelgevende instantie.]Amygdaline — Eigenschappen en werkingsmechanisme
In het menselijk lichaam, ondergaat amygdaline een reeks chemische reacties en wordt uiteindelijk afgebroken tot blauwzuur (waterstofcyanide), glucose, en benzaldehyde. Twee van deze afbraakproducten — waterstofcyanide en benzaldehyde — kunnen bij overmatige hoeveelheden een negatief effect hebben op het lichaam en kunnen zelfs leiden tot ernstige vergiftiging. Dit is een belangrijke veiligheidsoverweging die niet over het hoofd mag worden gezien.
Voorstanders van alternatieve oncologische benaderingen zijn het niet eens met deze beoordeling. Volgens hun theorie, wordt amygdaline alleen in kankercellen afgebroken tot deze potentieel schadelijke verbindingen, terwijl gezonde cellen onaangetast blijven. Zij suggereren dat een enzym genaamd bèta-glucosidase ervoor zorgt dat waterstofcyanide zieke cellen binnendringt, waardoor benzaldehyde deze van binnenuit kan vernietigen. Volgens deze theorie, zou vitamine B17 niet alleen gemuteerde cellen aanvallen, maar ook uitzaaiingen helpen voorkomen door de levensduur van aangetaste cellen te verkorten. Voorstanders beweren dat amygdaline zowel therapeutisch als preventief tegen kanker zou kunnen werken.
[warning: De beweringen over de kankerbestrijdende werking van amygdaline zijn door de reguliere wetenschap nog niet bewezen. Gebruik amygdaline nooit als vervanging voor conventionele kankerbehandeling. Raadpleeg altijd een gekwalificeerde zorgverlener voordat u overweegt om supplementen te gebruiken.]De wetenschappelijke realiteit is echter genuanceerder. Onderzoekers hebben erop gewezen dat kankercellen onvoldoende hoeveelheden van het benodigde enzym bevatten om amygdaline in noemenswaardige hoeveelheden op te nemen. Slechts sporenhoeveelheden kunnen de kankercellen bereiken — niet genoeg om ze te vernietigen — terwijl de resterende stof mogelijk gezond weefsel kan beschadigen.
Wat zegt het onderzoek?
Het wetenschappelijk bewijs over amygdaline en kanker is gemengd en niet doorslaggevend. Sommige studies hebben in laboratoriumomstandigheden een tragere groei van darmkankercellen waargenomen. Andere hebben de mogelijke rol ervan bij de ondersteuning van de behandeling van prostaatkanker onderzocht, en één dierstudie op ratten suggereerde een mogelijke invloed op de behandeling van borsttumoren. Naast deze bevindingen, hebben talrijke studies echter aangetoond dat er absoluut geen effect is op de behandeling, preventie, of progressie van kanker.
Totdat er verder rigoureus klinisch onderzoek is uitgevoerd, blijft het onmogelijk om definitief vast te stellen of amygdaline een reële invloed heeft op kankercellen. Wat duidelijk is, is dat deze stof aanzienlijke wetenschappelijke belangstelling heeft gewekt en dat lopend onderzoek uiteindelijk wellicht meer definitieve antwoorden zal opleveren. Voor wie geïnteresseerd is in https://medpak.shop/collections/antioxidants met beter onderbouwd bewijs, zijn er veel goed onderzochte opties beschikbaar.
[tip: Als u geïnteresseerd bent in op bewijs gebaseerde verbindingen die de cellulaire gezondheid ondersteunen, overweeg dan goed onderzochte antioxidanten zoals vitamine C, vitamine E, selenium, of co-enzym Q10.]Amygdaline — Dosering
Er is geen algemeen aanvaarde dosering voor amygdaline, wat de aanhoudende wetenschappelijke onzekerheid rond deze stof weerspiegelt. Voor algemene preventieve doeleinden, raden sommige artsen aan om kleine hoeveelheden gemalen fruitpitten in het dieet op te nemen. Wat het gebruik in verband met kanker betreft, is de situatie echter veel complexer en mag dit nooit zonder medisch toezicht worden gedaan.
Zo heeft Dr. Contreras van het Oasis of Hope Hospital bijvoorbeeld een gefaseerde aanpak voorgesteld: zes tabletten van 500 mg per dag gedurende 21 dagen in fase één, vier tabletten van 500 mg per dag in fase twee, en een voortzetting van fase twee of een vermindering tot preventieve hoeveelheden in fase drie. Andere onderzoekers nemen een conservatiever standpunt in, en bevelen niet meer dan één tot twee zaden per dag aan, strikt voor algemene welzijnsdoeleinden, terwijl ze therapeutische dosering helemaal afraden.
Supplementaire vormen van amygdaline, zoals die verkrijgbaar zijn in capsulevorm, bevatten doorgaans veel lagere doses (, rond de 4 mg), en zijn bedoeld voor mensen die Wish deze stof willen opnemen als onderdeel van een breder supplementenroutine.
[products:medica-herbs-amigdalin-b17-4-mg-60-capsules, vitalers-amygdalin-vitamin-b17-4-mg-120-capsules]Amygdaline — Contra-indicaties en veiligheid
Het starten van amygdalinesupplementen moet altijd met een arts worden besproken, vooral in de context van een kankerdiagnose. Zelftoediening van deze stof kan ernstige gevolgen hebben, met name als het ertoe leidt dat iemand de conventionele oncologische behandeling opgeeft ten gunste van alternatieve benaderingen.
Amygdaline wordt over het algemeen niet aanbevolen voor personen met hart- en vaatziekten, aangezien preparaten die deze stof bevatten de bloeddruk kunnen verlagen. Het kan ook de spijsvertering verstoren, wat mogelijk kan leiden tot indigestie, brandend maagzuur, buikpijn, een opgeblazen gevoel, en misselijkheid. In gevallen van malabsorptiesyndroom, kan amygdaline de opname van andere waardevolle voedingsstoffen verder verminderen.
Het is ook belangrijk op te merken dat amygdaline een wisselwerking kan hebben met andere medicijnen. Het gelijktijdig innemen met bijvoorbeeld ascorbinezuur (vitamine C), kan het risico op bijwerkingen verhogen. Om deze reden, moet elke beslissing om amygdaline als supplement in te nemen worden genomen in overleg met een zorgverlener die mogelijke interacties met bestaande medicijnen en gezondheidsproblemen kan beoordelen.
[warning: Overmatige consumptie van amygdaline kan leiden tot cyanidevergiftiging. Symptomen zijn onder meer hoofdpijn, duizeligheid, misselijkheid, en in ernstige gevallen, convulsies. Overschrijd nooit de aanbevolen hoeveelheden en vraag altijd medisch advies.]Belangrijkste conclusie
Amygdaline, ook wel vitamine B17 genoemd, is een fascinerende plantaardige stof die al lang de belangstelling trekt in alternatieve gezondheidskringen. Hoewel voorlopig onderzoek wijst op potentiële eigenschappen die het onderzoeken waard zijn, ondersteunt de wetenschappelijke consensus het gebruik ervan als kankerbehandeling momenteel niet. Als u ervoor kiest om amygdaline als supplement te gebruiken, doe dit dan op verantwoorde wijze — in lage doses, onder medisch toezicht, en nooit als vervanging voor bewezen medische therapieën.
